می مانیم
جدا از هم
دریغا
دیگر بار عاشق می شویم؟
به لطف همت والای آدمیست که تا این اندازه گسستن ها پای بر جا می مانند و اراده ی پولادینشان است که تا سال ها دل از دلبر جدا می ماند. تا بدین سان مگر زخم خورده و صیقل یابند یا که سر به کار خویش روزگار بی حادثه بگذرانند. آنچه اینان تقدیر خوانند و در مواردی رسم طبیعت، همانا وجود ناتوان ایشان است در عشق ورزیدن که ایشان را به کار و تلاش وامیدارد. ترس از نرسیدن ایشان را از رفتن باز می دارد غافل از اینکه این نفس رفتن است که دلپذیر و خواستنیست. ای کاش غبار سفرهای دراز را می شد از بازار دلقیان خرید که نمی شود. و افسوس که بسیار دیده و می بینیم که عمرها به آخر می رسند و روندگان این راه کمترین اعدادند، چه بسا که خود هم چنین کنیم.