۱۳۸۹ تیر ۱۹, شنبه

در میان آرزوهایمان گم نشویم بهتر است، می­دانم سخت آمده بر ما زیستنمان، خواستن­هایمان و نتوانستن­هایمان ;-) . خوب اینکه می­گویم گم نشویم بهتر است، هیچ منظورم این نیست که گم نمی­شویم در نهایت، چه بسا که دنیای آرزوها و رویاهامان آنقدر دلربایی می­کند که گم شدن در آنها هم عالمی دارد. از قدیم­ترها گفته­اند یکی از انگیزه­های ما برای زنده ماندن و ادامه دادن نقشه­هاییست که برای آینده می­کشیم. آری، خیالبافی چندان هم بد نیست ها!
می­دانی (هیج دقت کرده­ای چقدر از این کلمه استفاده می­کنم؟)، که یقینن هم می­دانی! نهاد محافظه­کار من (همانی که در عالم سیاست مقابل اصلاح­طلبیست) می­خواهد برای هر اتفاقی آماده باشد. به تجربه آموخته­ام که خیلی اوقات نمی­شود، می­خواهی و نمی­شود. و نشدن­های بسیار آدمی را به ناشدن وامی­دارد. پس تا چه کنیم و کجا رویم باید که صبر کنیم شاید لبخندی در میان باشد.

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر