زندگی من از آن تو
آنک بگو که چگونه بوده­ام
- از کجایگان تا کجا؟
- از چه وقت تا به کی؟

زندگی من از آن تو
تا لحظه­ی آخر، مرگ پرفروغ، شاید تاریک

جایی هست که اشتیاقم به ترس­هایم باید برسد.
لحظه­ای که التهابم به آرامش، آرام دلم می­رسد.
سالی چند از پس،
خواهم خندید
این گونه که منم، امروز
- چنان که خندیده­ام پیشتر –

دریچه­ای به زمینی که در آن
تبریزی
روحم را در سرگردانی برگ­هایش می­شوید.
زمانی برای کمال،
لمحه­ی کامل،
آنک بگو، من چگونه­ام؟