۱۳۸۷ اردیبهشت ۶, جمعه

درماندم
ندانستم آسمان هم رنگ خون دارد به هنگام فراموشی
نکونامی بماند بهر این دنیا
منم حیران و وامانده
کز کجایم
وز چه رویم
تا کجا خواهم دوید

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر